این خودش خودخواهیه... 

چقدر دلم می خواست این تصاویر ، فقط تصویر بودند و یا مثل همه ی فیلم هایی که احساسم را جریحه دار کردند ، فقط با یک فیلم مواجه بودم !

چقدر دلم می خواست ، همه ی این خبرها مثل تمام داستان های تاریخی که می خوانیم ، دور بودند از ما ! قرن ها ...

کاش این عقل لعنتی ، دلم را آرام می کرد ! کاش باز هم می توانستم با خودم بگویم :" خداوند احوال هیچ قومی را تغییر نمی دهد مگر آنکه خودشان بخواهند"

اگر سخن بگویی ، از خود راضی می انگارندت و اگر سکوت کنی ، ابله فرض ات می کنند .

اگر صبور باشی ، سرشارت می کنند از ناگفته ها و اگر کم تحمل باشی ، جانت را به لب ات می رسانند .

اگر ببخشی ، مظلوم می شوی و اگر نبخشی ، هر روز دستی روی دست ات دارند .

اگر هم نادیده شان بگیری ، دهان طمع شان سیری ناپذیر ، هستی ات را می بلعد ...

 و من :

ساعت ها پای کتاب نشستن و هیچ نخواندن

ساعت ها قلم در دست گرفتن و ننوشتن

دنیایی حرف و سکوت

بغضی که خفه ام می کند و نمی بارد

رویایی که تحقق نمی بیند

حقایقی که ناگفته می مانند

و صبری که جانم را می گیرد ...

و راستی ! صبور شده ای دختر !

صبرت مبارک...