http://mohadesej.blogfa.com/ fa blogfa.com Sun, 06 Dec 2009 12:51:57 GMT http://mohadesej.blogfa.com/post-277.aspx می دانی عزیزکم</P> <P>زندگی تلخ شده...</P> <P>نه!</P> <P>راستش را بخواهی ،</P> <P> منصفانه اش را بخواهی،</P> <P> زندگی شده مثل شکلات ۸۵ درصد</P> <P> باید گازش بزنی، </P> <P>تلخی اش اول مور مورت کند،</P> <P> فرو بدهی اش  تا مست ات کند </P> <P>و عطرش تا مدت ها در مشام ات بماند...</P> <P> </P> Sun, 06 Dec 2009 12:51:57 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mohadesej&postid=277 mohadesej http://mohadesej.blogfa.com/post-277.aspx http://mohadesej.blogfa.com/post-276.aspx مگر می شود اولین برف زمستانی ببارد و من یاد آخرین برف زمستان گذشته نکنم؟ مگر می شود دلتنگ گرمای شومینه ی کوچک خانه تان نشوم! من نمی دانم تو چطور هر روز پا توی آن خانه می گذاری و چشم ات به آن کاناپه چرمی کرم رنگ می افتد و عنان بغض ات را در اختیار می گیری و دلتنگی ات را فریاد نمی کنی؟ <P>من نمی دانم تو چطور می توانی شب بوهای خشک شده ی پاییز را ببینی و حسرت شب بوی حیاط ما دل ات را بارانی نکند!</P> <P>دلم می لرزد وقتی فکر می کنم بهار دیگری در راه است و من نمی توانم عطر شب بو را در آغوش بکشم و برای همه ی این روزهایی که در سکوت گذشت و تو نبودی تا سر روی شانه ات بگذارم و بی دغدغه اشک بریزم ، بگریم!</P> <P>گفتی بعد از تو روزگارم سبزتر خواهد بود !</P> <P>تو ندیدی چطور در میان غریبه ها رویای غرق در خون را در آغوش کشیدم و اسم ات را فریاد زدم!این بود سبزی که وعده کرده بودی؟</P> <P>این بود روزگار آرامش؟</P> <P>نه!</P> <P>نبود...</P> <P>نمی توانم باور کنم آرامی، نمی توانم باور کنم سر روی شانه ی باد نمی گذاری و فریاد فروخورده ات را به رخش اش نمی کشی!</P> <P>نه! </P> <P>نمی توانم نازنین...</P> <P>می دانی عزیزکم ، دلتنگی این روزها بوی خون دارد! چشمانم را به خاک دوخته ام! می فهمی؟</P> <P>نزدیک است که سر بر خاک بگذاری و برای همه ی تنهایی ها اشک بریزی و حسرت را در چنگال ات بفشاری ...</P> <P>اما این تو بودی که خواسته یا ناخواسته ، میان قسم هایت ، قول هایت را شاهد نگرفتی، این تو بودی که هستی را با عدم یکی کردی و بی قید تیغ بر رویایم کشیدی...</P> <P>این تو بودی که زیبایی داستان شب تولدت را به زجه های شب تولد من دوختی!</P> <P>آری عزیزکم ، چهار ماه و هفت روز کوتاهتر از آن است که داغ از دلم بزداید...</P> <P> </P> <P> </P> Sat, 21 Nov 2009 11:19:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mohadesej&postid=276 mohadesej http://mohadesej.blogfa.com/post-276.aspx http://mohadesej.blogfa.com/post-275.aspx یادم نیست بعد از آن شب که به رویایم آمدی ، پیش چشمم متفاوت از دیگران شدی و یا چون متفاوت می دیدم ات در رویایم جان گرفتی... <P></P> <P>سرت را روی سینه ام گذاشته بودی و من محکم به سینه ام فشرده بودمت ، انگار فرزند نداشته ام هستی! </P> <P>من آن شب در خواب ، در گرمای تن کوچک و نحیف تو ، حلاوت مادر بودن را مزه مزه می کردم ...</P> <P>سرت را بالا آوردی و با همان معصومیت نابی که جز در تو و همسالان ات در آن کلاس کوچک ، هیچ جای دیگر نمی توان دید ، توی صورتم نگاه کردی! هنوز دغدغه داشتی که چرا اضطراب کودکانه و خجالت دخترانه ات نگذاشت که آن روز توی کلاس بهترین باشی تا تشویق ات کنم ، ناراحت برچسب "میکی موس" بودی که دوستش داشتی و چون بعد از عدد ۷ نتوانسته بودی شمارش را ادامه دهی ، از آنِ دوستت شده بود.</P> <P>آن شب دستانت را روی لبانم گذاشتم و غرق بوسه کردم ، ریز می خندیدی و غرق در حظ بوسه هایم دستت را از دستم بیرون کشیدی و دودستی ، محکم سرم را در دست گرفتی و توی چشمانم نگاه کردی...</P> <P>در رویا معصومیت ات را تاب نیاوردم و چشمانم را از چشمان ات گرداندم ، مثل امروز توی کلاس، وقتی کنار میزم آمده بودی و گچ روی آستینم را می تکاندی و به چشمانم خیره بودی و من بغض گلویم را می فشرد، از حس عجیبی که تو را از بقیه ی دختر کوچولوهای کلاس متمایز می کرد...</P> <P>سرم را در دست ات گرفته بودی و با صدای دلنشین کودکانه ات حرف می زدی! از کلاس، از درس خواندن دائم ات در خانه، برای خوشحال کردن من...</P> <P>نمی دانم قبل از دیدن ات در خواب هم اینقدر بی تاب دیدن ات می شدم یا دلتنگی ها بعد از آن رویا بود...</P> <P>معصوم دل نازک من ، این روزها حواسم هست دیر نیایم تا دل کوچک ات مثل آن روز نگرانم نشود و چشمانت بارانی نشود ، مواظبم تا آخرین روز کلاس ات اتفاقی نیفتد که دل کوچک ات با غصه آشنا شود . یادم هست لبخند از لبم کنار نرود تا فکر نکنی دوستانت با درس نخواندن گاه گاه شان آزرده ام کرده اند ، توجه می کنم به "گودبای تیچر" های آخر کلاس ات سرد جواب ندهم تا برنجی...</P> <P>می دانی سارا کوچولوی من ، تو برایم شده ای بهانه...</P> <P>بهانه ای که مدت ها گشتم و نیافتم...</P> <P> </P> <P> </P> <P> </P> Sat, 07 Nov 2009 15:54:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mohadesej&postid=275 mohadesej http://mohadesej.blogfa.com/post-275.aspx http://mohadesej.blogfa.com/post-274.aspx ۱. <P></P> <P>گفته بودم به معجزه ها ایمان دارم، اما از من مخواه صبر بر آنچه کنم، که فرجامش نمی دانم...</P> <P>من منتظر معجزه نمی مانم...</P> <P>می ترسم فردا بیاید و ذکریا، به مژده یحیی به روزه ی سکوت دعوت نشود!</P> <P>ترسم این است که فردا بیاید و عیسی در آغوش مریم، لب به سخن نگشاید.</P> <P>و اصلن اگر فردا، رحم پاک مریم، به مژده ی روح القدس، آبستن عیسی نشود چه؟</P> <P>شاید فردا بیاید و مژدگانی پایان حزن به یعقوب نرسد!</P> <P>اگر فردا، ابراهیم، اسحق را قربانی کند و قوچ از راه نرسد و اسحق کافر از دنیا برود چه؟</P> <P>من می ترسم فردا، ایوب، ثمره ی صبر نیبند و جوانی به یغما رفته اش را باز نیابد...</P> <P>من می ترسم...</P> <P>۲. </P> <P>امروز زیر باران، جای تو خالی بود!</P> <P>گفته بودی همیشه در کنارم می مانی! حتی اگر تقدیر رای به نبودنمان دهد و جبر بر تنهایی حکم کند، باز هم هستی!</P> <P>حسی امروز زیر باران به من می گفت: "هستی، در کنار من!"</P> <P>عطرت مشامم را پر کرده بود</P> <P>گرمای وجودت، مرا از سردی مصون می کرد...</P> <P>نمی دانم امروز، کدام یک از حس های متنقاض، بوی خون را در مشامم خفه کرده بود...</P> <P>شاید امروز تو هم آرام بودی...</P> <P>۳. </P> <P>فردا از راه خواهد رسید </P> <P>من فردا، عروس سپید پوش نیستم</P> <P> اما فردا رخت عزا را از تن در خواهم آورد</P> <P>۴. </P> <P>گفتم: سیاه زندکی می کنم، اما هنرپیشه ی خوبی هستم! نقاب خندان زیبایی دارم!!</P> <P>گفت: با همه بخند، نقاب زیبایت برای دیگران! با من، خودت باش!</P> <P>گفتم: کوله بارم سنگین است! تاب نمی آوری...</P> <P>گفت: بیندازش روی دوش من ! من بی نقاب می خواهمت...</P> <P>بعدها متهم شدم ، که نقاب حزن می زنم دربرابرش...</P> <P>۵.</P> <P>گفته بودم:" روزی سکوت خواهم کرد که تا پای گور لب به سخن نگشایم"</P> <P>تا گور قدمی بیش نمانده!</P> <P>این یک دم فردا، جبر است!</P> <P>جبر سکوت...</P> <P> </P> Wed, 28 Oct 2009 21:26:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mohadesej&postid=274 mohadesej http://mohadesej.blogfa.com/post-274.aspx http://mohadesej.blogfa.com/post-273.aspx دیگر این سکوت و کتمان دارد حالم را به هم می زند!</P> <P>از تهوع و سرگیجه و سرفه های پر خون خسته شده ام !</P> <P>سیگار برگ "کافه کرم" هم دیگر لمسم نمی کند و هر پکش به خون بالا آوردن می انجامد!</P> <P>از ته سیگارهای توی لیوان آب، توی تراس هم حالم به هم می خورد!</P> <P>بارها شماره گرفتن با تلفن و قطع کردن قبل از بوق آزاد هم دارد دیوانه ام می کند!</P> <P>شاید اصلن حرفی برای گفتن ندارم و شاید هم می دانم حرف زدن ، به هم زدن لجن کثیف تحمیل شده است و اگر حرفی بزنم بوی تعفن بی شرمی ها ، دنیا را از این هم خاکستری تر می کند!</P> <P>از اینکه سیاه بنویسم و رنگ افسردگی به این صفخه ی آبی بدهم هم اصلن خوشم نمی آید!</P> <P>اما آنقدر تشنه ام که نمی توانم این قلم سرکش را رام کنم یا به زور بخواهم سفیدش کنم!</P> <P>من تشنه ام!</P> <P>تشنه نوشتن!</P> <P>...</P> <P>گوشی تلفن را بر می دارم و زنگ می زنم، حواسم پرت می شود و شماره می افتد و "او" گوشی را بر می دارد...</P> <P>قطع می کنم !</P> <P>راست می گوید ، من شهامت ندارم! برای همین است که همه ی زندگی ام را تقدیم می کنم و هر تابویی را می شکنم و به هر قیمتی شده می خواهم "او" راضی و خوشبخت باشد!</P> <P>راست می گوید، این شهامت نیست ، این عشق نیست، این هیچ نیست!</P> <P>راست می گوید، فقط بی شهامتی است!</P> <P>بغضم می ترکد و بعد از مدت ها به زجه خودم را روی کاناپه ی توی هال ولو می کنم مثل بچه ها ،وقتی که لج می کنند،  پا می کوبم و باز بالا می آورم و سرم گیج می رود و جلوی در اتاقم از حال می روم!</P> <P>زنگ می زنم به مرضیه و از کار و زندگی می اندازمش و قراری می گذارم پارک خیابان ایران زمین و خودم یک ساعت زودتر می رسم و سیگار می کشم و سیگار می کشم و به جای خالی "او" روی نیمکتی که همیشه آنجا می نشستیم زل می زنم و اسمش را صدا می زنم و اشک می ریزم و سیگار می کشم و سیگار و...</P> <P>آخر امروز سالگرد مهم ترین روز زندگی اوست! </P> <P>آخر امروز سالگرد مهم ترین روز زندگی من است!</P> <P>مرضیه می رسد و گوشه ای می نشینیم و حرف می زنیم و نقاب آرامشم را به صورت می زنم و...</P> <P>برگ های خشک روی زمین را جمع می کنیم و آتش می زنیم و گرم می شویم و می خندیم و قرار می گذاریم و قول می دهیم و...</P> <P>می رویم گلستان ،سوپر استار و من به زور رست بیف را فرو می دهم و مزه ی خون حالم را به هم می زند و بغض را نگه می دارم و به تلویزیون چشم می دوزم و به جای "او" غرق می شوم در "عصر یخبندان" و...</P> <P>می رویم طبقه ی دوم پاساژ گلستان و بوی قهوه مستم می کند و می نشینیم توی کافه و قهوه می نوشیم و حرف می زنیم و حرف می زینیم و حرف می زنیم</P> <P>نگاه می کنم به برج میلاد و هلال ماه و توی دلم می گویم کاش می شد بنویسم!</P> <P>از حس های متناقض امروز</P> <P>از دردهایی که مثل خوره به جانم افتاده و گاه پیروز مندانه خرخره اش را می گیرم و خفه اش می کنم و گاه آنقدر مصر می شود که نفسم را می گیرد و مثل یک تینیجر گوشه ای می اندازدم تا زل بزنم به "تدی" و اشک بریزم و اشک بریزم و اشک بریزم!</P> <P>با خودم می گویم امشب حتمن می نویسم!!!</P> <P>یک ساعت توی ایستگاه تاکسی های تجریش حرص می خورم و به ساعتم زل می زنم و نگران موبایل خاموشم می شوم و دلم شور می زند که زنگ بزنند و نگران بشوند ....</P> <P>توی آسانسور نگاه می کنم به مداد چشم و ریملی که صورتم را سیاه کرده و به زور پاکش می کنم که کسی نفهمد گریه کرده ام ...</P> <P>...</P> <P>دلم "من او" می خواهد!</P> <P>دلم عجیب برای "علی" تنگ است ...</P> <P>پس کجایی درویش؟</P> <P> </P> Wed, 21 Oct 2009 17:03:33 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mohadesej&postid=273 mohadesej http://mohadesej.blogfa.com/post-273.aspx http://mohadesej.blogfa.com/post-272.aspx بنویس! <P></P> <P>فقط یک بار دیگر بنویس ! برای من ! برای دلم که هرچند در آتش کینه می سوزد و دیگر طعم شیرین وصال را نمی طلبد!</P> <P>برای دل زنگار گرفته ام بنویس...</P> <P>بنویس! به شکنجه خنده های دروغین این روزهایت بنویس!</P> <P>بنویس تا شاید اعماق این دل ، هنوز کورسویی باشد تا دل خسته ات را پناه دهد !</P> <P>بنویس مثل آن روزها...</P> <P>آن روزها که یک نام بود ، بر زبان می آوردی و جان می گرفتی!</P> <P>بنویس تا بدانم هنوز در اعماق دل پر نفرتت جایی دارم...</P> <P>بنویس تا بخوانم ، آنچه شنیده نشد و آنچه گفته نشد...</P> <P>بنویس! این واپسین لحظات من است</P> <P>برای من بنویس که غرقم ! درخداحافظی بی رحمانه ام از هرآنکه و هرآنچه دوست داشتم...</P> <P>بنویس عزیزکم ، از من بنویس...</P> <P>برای من بنویس...</P> Wed, 14 Oct 2009 05:10:56 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mohadesej&postid=272 mohadesej http://mohadesej.blogfa.com/post-272.aspx http://mohadesej.blogfa.com/post-270.aspx چقدر انسان موجود عجیبی است ، همه ی ما انگار جوری دچار "کودکی" شده ایم و خودمان هم باور نداریم... <P></P> <P>لج می کنیم ، اگر بدست نیامد با خدا قهر می کنیم ، بعد هم که بدستش آوردیم می شود حکایت همان عروسک هایی که در "کودکی" گاهی پشت ویترین می دیدیم و لج می کردیم و بعد هم که به دستش می آوردیم ، همه ی شوق داشتنش، یک شب بود ! صبح فردا می رفت توی سبد شلوغ و درهم اسباب بازی هایی که حکایت همه شان شبیه به هم بود.</P> <P>کاش یاد می گرفتیم با خدا قهر نکنیم و لج نکنیم به قیمت های گزاف ، چیزهایی نخواهیم که پشیزی ارزش داشتن ندارند و کاش یاد می گرفتیم که اصلن هیچ نخواهیم تا آنچه خواستنی است و آنچه داشتنی است ، خودش با پای خودش بیاید و در خلوتمان را بکوبد و ندای ماندن سر دهد...</P> <P>آن وقت نه کسی عروسک ما می شد و نه کسی جرات بیرون کشیدنمان را از خلوت ویترین، پیدا می کرد...</P> <P>پ.ن:</P> <P>منتظر رسیدن روز سفرم</P> <P>نزدیک است</P> <P>آنقدر نزدیک که هرکجا پا می گذارم با خودم می گویم شاید قبل از رفتن مجال دوباره آمدن به اینجا را نداشته باشی!</P> <P>هر که را می بینم با خودم می گویم شاید ملاقات بعدی خیلی دور باشد...</P> <P> </P> Thu, 08 Oct 2009 07:57:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mohadesej&postid=270 mohadesej http://mohadesej.blogfa.com/post-270.aspx http://mohadesej.blogfa.com/post-269.aspx <EM><FONT color=#ff6600>مدت ها بود که باران نمی بارید.</FONT></EM> <P></P> <P><EM><FONT color=#ff6600>مردم شهر کوچک، از کار کشاورزی بازماندند.</FONT></EM></P> <P><EM><FONT color=#ff6600>تنگنای کم آبی بیشتر و بیشتر شد تا اینکه روزی در جایی از شهر مردم برای نماز باران گرد آمدند.</FONT></EM></P> <P><EM><FONT color=#ff6600>در میان جمع ، تنها دختر بچه ای چترش را به دست گرفته بود و به محل قرار رفته بودچون ایمان داشت بعد از نماز باران خواهد بارید....</FONT></EM></P> <P><FONT color=#000000>چتر را بالای سرم گرفتم</FONT></P> <P><FONT color=#000000>ایمان داشتم باران خواهد بارید</FONT></P> <P><FONT color=#000000>دعا کرده بودم</FONT></P> <P><FONT color=#000000>نماز خوانده بودم</FONT></P> <P><FONT color=#000000>وقتی به خودم آمدم چتر خشک بود و هنوز آفتاب ،سوزان بود.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>ایمانم ...</FONT></P> <P><FONT color=#000000>یقینم...</FONT></P> <P><FONT color=#000000>عشقم...</FONT></P> <P><FONT color=#000000>هستی ام،</FONT></P> <P><FONT color=#000000>همه و همه قربانی شد...</FONT></P> <P><EM><FONT color=#ff6600></FONT></EM> </P> Tue, 22 Sep 2009 13:20:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mohadesej&postid=269 mohadesej http://mohadesej.blogfa.com/post-269.aspx http://mohadesej.blogfa.com/post-267.aspx  صدایت می زنم، جواب نمی دهی! <P></P> <P>رسم تازه ای است،</P> <P>من عادت نکرده ام !</P> <P>چند بار و چند بار و چند بار ... و تو بازهم سکوت می کنی...</P> <P>صدای آرامم را بالا می آورم و همه ی دردهای این روزها را فریاد می کنم توی گوش تو !</P> <P>دیگر نمی توانی نشنوی!</P> <P>سرت را می گردانی به طرف من و نگاه می کنی ، به چشم هایم خیره می شوی!</P> <P>چشمانی که می بارند ...</P> <P>عطر خوشایندی نیست !</P> <P><EM><STRONG>اما شاید راست می گویی ، آنچه " هست" مهم نیست و آنچه مهم است ،" نیست"!</STRONG></EM></P> <P>و همه ی درد منطق ،همین است ...</P> <P> </P> <P> </P> <P> </P> <P> </P> Tue, 04 Aug 2009 20:32:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mohadesej&postid=267 mohadesej http://mohadesej.blogfa.com/post-267.aspx http://mohadesej.blogfa.com/post-266.aspx من از یک سفر دور و دراز آمده بودم، <P></P> <P>از جایی که تو نبودی،</P> <P>نامت نبود ،</P> <P>عشق ات نبود،</P> <P>جایی که "ترس" گمنام ترین واژه بود و اعتماد ، حقیقت "بودن" .</P> <P>واژه ها محدود بود !</P> <P>خدا ، نزدیک ترین بود و دوری از او ، در گذر وهم هم نمی گنجید!</P> <P>از سفر که آمدم ، تو به استقبالم آمدی</P> <P>با همان شاخه گل رنگی ات ، و یک دنیا احساس!</P> <P>می گفتی ، به عقل برتر است !</P> <P>احساس را می گفتی</P> <P>و من شاد بودم!</P> <P>به دیدن احساس تو...</P> <P>تو می گفتی و من خوب می شنیدم!</P> <P>یاد گرفتم ، واژگانت را لمس کنم و در میان شلوغی ها ، تنها صدای آرام تو را بشنوم...</P> <P>تنها بهانه ام شدی.</P> <P>بهانه ی ماندن...</P> <P>و من ماندم!</P> <P>بی شوق سفر...</P> <P>بی عزم سفر...</P> <P>پردردم و خسته!</P> <P>اما پشیمان ،نه!</P> <P>راستی، جقدر دلم برای شاخه گل رنگی ات تنگ شده...</P> Mon, 13 Jul 2009 20:11:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=mohadesej&postid=266 mohadesej http://mohadesej.blogfa.com/post-266.aspx